Język Polski
English
Edukacja obronna jako instrument budowania odporności społecznej i bezpieczeństwa regionalnego na przykładzie regionu mazowieckiego
Abstrakt
Celem artykułu jest analiza znaczenia edukacji obronnej jako instrumentu budowania odporności społecznej i wzmacniania bezpieczeństwa regionalnego w warunkach współczesnych zagrożeń hybrydowych, informacyjnych, społecznych i kryzysowych. Punkt wyjścia stanowi relacyjne i procesualne ujęcie bezpieczeństwa, zgodnie z którym bezpieczeństwo nie jest stanem statycznym, lecz rezultatem interakcji między podmiotem, środowiskiem zagrożeń, zasobami instytucjonalnymi oraz poziomem świadomości społecznej. W artykule przyjęto, że edukacja obronna pełni funkcję stabilizującą, gdyż kształtuje adekwatną percepcję zagrożeń, redukuje podatność na dezinformację, wzmacnia kapitał społeczny i przygotowuje obywateli do racjonalnego działania w sytuacjach nadzwyczajnych. Szczególną uwagę poświęcono regionowi mazowieckiemu, który ze względu na koncentrację funkcji stołecznych, infrastruktury krytycznej, instytucji publicznych, uczelni oraz zróżnicowanie przestrzenne i społeczne stanowi istotny obszar badań nad bezpieczeństwem regionalnym. Zastosowano metody teoretyczne: analizę i krytykę piśmiennictwa, syntezę, abstrahowanie oraz wnioskowanie. Artykuł prowadzi do konkluzji, że edukacja obronna powinna być traktowana jako integralny komponent bezpieczeństwa regionalnego, a w warunkach Mazowsza wymaga modelu interdyscyplinarnego, osadzonego zarówno w systemie edukacji formalnej, jak i w działaniach środowisk lokalnych, samorządu i uczelni.
Słowa kluczowe:
edukacja obronna, odporność społeczna, bezpieczeństwo regionalne, Mazowsze, świadomość bezpieczeństwaSzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.